យកខ្លួនជាមិត្រ
បើយកខ្លួនឯងជាសត្រូវ តើពេលណាទៅទើបស្គាល់សុខ
ខ្លួនទីពឹងខ្លួនជាប្រមុខ ទើបរួចផុតទុក្ខទោសនានា។
សត្រូវដ៏ធំគឺកិលេស ដែលតាមចងស្រែះគ្រប់វេលា
កិលេសស្រាន្តទៅទើបរមនា ស្បើយកម្មស្បើយពៀរ លែងត្រាច់ (១) ឆ្លង។
ខ្លួនយើងនេះហើយជាសេនា ងើបឡើងកាប់ឆ្ការនូវសៅហ្មង
រំលើងឫសគល់កិលេសផង កាត់ភាពឆ្គាំឆ្គងមិនអោយសាយ។
ខ្លួនជាទីពឹងមហិមា អាចបំបែកមារអោយខ្ចាត់ខ្ចាយ
ដោយកម្លាំងចិត្តឥតរាយមាយ តតាំងលុកវាយដូចទ័ពស្រួច។
ខ្លួនជាជំនួយពេលខ្សត់ខ្សោយ ទោះដៃជើងរោយក៏ស៊ូផ្ដួច
ផ្ដើមចិត្តប្រឹងថែមអោយផុតរួច ទោះបានតិចតួចក៏ហានក្លា។
ខ្លួនយើងអស្ចារ្យដូចបរិយាយ ញាតិផងទាំងឡាយសូមពិចារ
ខ្លួនមានសតិនិងបញ្ញា យោងនាំអាត្មាទៅរុងរឿង៕
«យកខ្លួនជាមិត្រ ទើបជីវិតរុងរឿង»
(១) ត្រាច់ ( កិ. ) ដើរ, ចរ, អន្ទោល : ត្រាច់ទៅ
និពន្ធដោយ នភ ហង្សផលា ថ្ងៃទី ៣ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០១១
អត្តភាព
(សម្រាប់ពិចារណាក្នុងជីវិត)
អត្តភាពជាមនុស្សប្រៀបភ្លើងទៀន
មិនយូរប៉ុន្មានត្រូវរលត់
ជីវិតភ្លើងទៀនរលាយផុត
សល់ត្រឹមកាកគត់ចោលរាត់រាយ។
ស្រឡាញ់ឬស្អប់គង់ឃ្លាតបាន
ភាពសុខក្សេមក្សាន្ដគង់អន្តរាយ
រូបកាយឆើតស្រស់គង់បែកធ្លាយ
ទ្រព្យធនទាំងឡាយគង់វិនាស។
នេះហៅអនិច្ចំភាពមិនទៀង
តែងប្រមូលកៀងស្ដេចឬរាស្ដ្រ
គ្មានសត្វលោកណាអាចគេចចៀស
សេចក្ដីវិនាសនេះបានឡើយ។
ច្នេះហើយសាស្ដាថ្លាថ្លែងផ្ដាំ
ញាតិអើយគួរចាំ កុំកន្តើយ
គួរមិនប្រមាទ ភ្លេចខ្លួនឡើយ
គួរប្រឹងអោយហើយទាន់សាសនា។
មានតែកម្មទេជាទ្រព្យខ្លួន
ដែលមិនសាបសូន្យបាត់ទៅណា
កម្មល្អ ផលល្អ គាប់ចិន្តា
ជាបុណ្យថ្លៃថ្លាសង្គ្រោះឆ្លង។
កម្មល្អផុសពីសន្ដានចិត្ត
បរិសុទ្ធពិត ឥតសៅហ្មង
ជាកាយ វាចា ល្អកន្លង
ចំពោះញាតិផងនិងសព្វសត្វ។
កាលបើស្គាល់អនិច្ចំហើយ
គួរលែងព្រងើយពួនស្ងៀមស្ងាត់
កិលេសក្នុងខ្លួនត្រូវកម្ចាត់
លះចោលអោយបាត់ហេតុនៃទុក្ខ។
ហេតុធំជាងគេគឺវង្វេង
វិលវល់ដូចផ្សែងក្នុងកលិយុគ (១ )
ព្រោះគិតថាខ្លួនសោយក្ដីសុខ
ក្នុងលោកីយ៍ភពធំល្វឹងល្វើយ។
បើគិតសព្វទៅនឹងយល់ច្បាស់
រួចផុតស្រឡះយូរមកហើយ
តែត្រង់គិតខុសពើតោះតើយ
មិនស្វែងរកត្រើយឋានសុខស្ងប់។
ឈប់ប្រឹងបំប៉នដល់លោភៈ
ចាកចិត្តជំពាក់នៅក្នុងទ្រព្យ
មិនខ្វល់បុណ្យខ្ពស់យសសាយសព្វ
ផ្គូផ្គងផ្គើនផ្គាប់ជាប់តណ្ហា។
ញាតិអើយសូមគិតរំពៃចុះ
ទាំងស្រីទាំងប្រុសពិចារណា
ថានៅក្នុងខ្លួន ហៅអត្តា
ពិតគ្មានខ្លឹមសារ សូន្យទទេ។
មានត្រឹមតែការប្រមូលផ្ដុំ
វិលជួបវិលជុំកុំពីកេរ
នៃហេតុបច្ច័យកម្មបុព្វេ
តាក់តែងអោយរេកើតជាតិថ្មី។
សង្ខេបអត្តភាពតែត្រឹមនេះ
សូមញាតិត្រិះរិះដោយប្រពៃ
ឃើញខុសត្រង់ណាសូមលកលៃ
ប្រឹងប្រែងកែឆ្នៃអោយល្អផង៕
១. (កលិយុគ សំ. បា. ( ន. ) កាលសម័យដែលប្រកបដោយទោស, ដោយវិបត្តិ, វិបរិតផ្សេងៗ : ប្រទះលើកលិយុគ; ស្រុកកើតកលិយុគ ។)
និពន្ធដោយ នភ ហង្សផលា
ថ្ងៃទី ១ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០១១
ទោះមានឬក្រ
ទោះបីមានក្រឬម្ដេចម្ដា
អោយតែសង្ខារយើងនៅគង់
កូនអើយ! ស៊ូទ្រាំ កុំបោះបង់
ទើបយើងលែងលង់ភាពក្រីក្រ។
ពេលជួបឧបសគ្គកុំតក់ស្លុត
តស៊ូមុះមុតពេញជំហរ
ទេវតានឹងជួយប្រទានពរ
សាទរលុះកូនបានជោគជ័យ។
កម្លាំងគ្រួសាររួមប្រយុទ្ធ
រំដោះរួចផុតអស់គ្រោះភ័យ
ទោះត្រូវលំបាកតាមផ្លូវក្ដី
ប្រឹងដោយប្រពៃណា៎កូនណា៎!
ហោចណាស់យើងនៅមានជីវិត
សូមកូនវរមិត្រញញឹមថ្លា
ងើបឡើងសាងផលភ័ព្វវាសនា
ប្តេជ្ញាសាងខ្លួនអោយរុងរឿង។
នភហង្សផលា
ថ្ងៃទី ២៣ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០១១